Ήθη και Έθιμα του τόπου μας

απο τη μαθήτρια του Στ2 Μαρία Μ. 

Βασιλόπιτα

Η Βασιλόπιτα αποτελεί το κατεξοχήν Πρωτοχρονιάτικο έθιμο μας. Είναι ένα έθιμο που το συναντάμε σε ολόκληρο τον Ελλαδικό χώρο με αρκετές βέβαια παραλλαγές που έχουν να κάνουν κυρίως με τη σύστασή της.

Έτσι σε κάποια μέρη είναι κέικ ή τσουρέκι, σε άλλα αλμυρή ή γλυκιά πίτα με φύλλα ενώ σε κάποια άλλα είναι ψωμί σαν το Χριστόψωμο. Κοινό στοιχείο πάντως της διακόσμησης είναι ένας σταυρός και η αναγραφή του έτους. Σε όλες πάντως τις περιπτώσεις η Βασιλόπιτα είναι στρογγυλή και μέσα της κρύβει ένα φλουρί.

Στην πλειοψηφία τους οι Έλληνες κόβουν τη βασιλόπιτα αμέσως μετά την αλλαγή του χρόνου. Σε μερικές όμως, περιοχές της Ελλάδας η Βασιλόπιτα κόβεται

ΕΘΙΜΑ ΑΠΟΚΡΙΑΣ και όχι μόνο....

ΑΒΔΟΥ
από τη μαθήτρια του ΣΤ΄4 Άρτεμις K.

Την καθαρά Δευτέρα τα παλιά τα χρόνια στο χωριό μου, που το λένε Αβδού οι κάτοικοι έβαζαν  τις αποκριάτικες στολές τους και πήγαιναν στο αλώνι. Εκεί λοιπόν  στην αρχή αλέθανε και έπειτα βάφανε τις μούρες τους με κάρβουνα. Έπειτα ακολουθούσε χορός, τραγούδια, πολύ κέφι.
Στο τέλος όλοι πήγαιναν στα σπίτια τους.

Τα αλώνια, για όσους δεν γνωρίζουν, ήταν στρογγυλά πετρόχτιστα που μέσα τους βάζανε τα σιτηρά και είχανε δύο βόδια ή δυο γαϊδουράκια που τραβούσαν ένα ξύλο.Κάτω από το ξύλο είχε ξυράφια και αυτά τα ξυράφια έτσι που έκανε το ζώο γύρω γύρω το αλώνι, θέριζαν τα  σιτηρά από κάτω και έβγαινε ο καρπός !! Αυτό λέγεται βολόσυρος.

Βολόσυρος

ΠΛΑΤΥΚΑΜΠΟΣ ΛΑΡΙΣΑΣ

από τη μαθήτρια του ΣΤ 4 Ζωή Κ.

Δήμος Πλατύκαμπου Λάρισας

Στον Πλατύκαμπο το χωριό της μητέρας μου στη Λάρισα,  κάθε χρόνο όλο τον καιρό πριν τις απόκριες, μαζεύουν λάστιχα μέχρι την τελευταία Κυριακή των αποκριών. Εκείνη την μέρα το βράδυ, τα έφτιαχναν στοίβες. Στο τέλος τις καίγανε. Τα παιδιά έκαναν ένα κύκλο γύρω από την φωτιά και την πηδούσαν ενώ οι μεγάλοι εφοδίαζαν  το πανηγύρι με φαγητά και ποτά.

ΦΟΔΕΛΕ

Από τη μαθήτρια του ΣΤ΄4 Μιρέλλα Κ. 

 

Ποια γλώσσα θα μιλούν οι περισσότεροι άνθρωποι το 2050;

από την μαθήτρια του ΣΤ3, Ελένη Μ.

  Η κινεζική, η αγγλική και η ισπανική είναι οι τρεις γλώσσες που μιλιούνται περισσότερο σήμερα στον πλανήτη και φυσικά η κατάκτηση αυτή δεν έχει να κάνει με τη γοητεία ή την ευκολία των τριών αυτών γλωσσών όσο και με πληθυσμιακά κριτήρια.

 Με αυτά τα δεδομένα, εάν κάποιος ρωτούσε στη συνέχεια “ποια θα είναι η γλώσσα που θα μιλιέται από περισσότερους το 2050″, κάποιος θα επέλεγε μία από τις τρεις.

Λογικό αλλά και όχι και σωστό.

Ο Μονόκερος

από την μαθήτρια του ΣΤ3, Χαρά Κ.

  Ο Μονόκερος, ένα μυθικό ζώο που έχει ρίζες ελληνικής αλλά και σκανδιναβικής μυθολογίας. Κι όμως τον συναντούμε σε ινδικές ιστορίες και σχεδόν σε μύθους σε ολόκληρο τον κόσμο.

  Μπορούμε να αναζητήσουμε τον πρόδρομο του Μονόκερου στην ελληνική μυθολογία, όπου αναφέρει ότι ο Δίας, ανατράφηκε από την Αμάλθεια, μια κατσίκα που αργότερα, εις ένδειξη ευγνωμοσύνης του Θεού, μεταμορφώθηκε στον αστερισμό Capella (λατινικά: κατσίκα). Σύμφωνα με μια εκδοχή του μύθου, ο Θεός έσπασε ένα από τα κέρατα και μέσα από αυτό ξεχύθηκε άφθονο φαγητό. Στις μεταγενέστερες εποχές το κέρας έγινε γνωστό ως κέρας της αφθονίας.

  Σαν σύμβολο του φεγγαριού, το πλάσμα αυτό ανήκε στη Θεά Άρτεμη (στα λατινικά Diana), που ήταν Θεά της σελήνης και του κυνηγιού.

Η Χαμένη Ατλαντίδα

από την μαθήτρια του ΣΤ3, Χαρά Κ.

Ο μύθος και τα τελευταία ευρήματα.

  Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα ο μύθος της χαμένης Ατλαντίδας εξάπτει την ανθρώπινη φαντασία. Από τους διαλόγους του Πλάτωνα «Τίμαιος και Κριτίας» όπου αναφέρθηκε για πρώτη φορά, έως και σήμερα, το ακμάζον μυθικό νησί«πέρα από τις Ηράκλειες στήλες» που μοιάζει με ήπειρο, η ναυτική υπερδύναμη που βυθίστηκε μυστηριωδώς στο πέλαγος, δημιουργεί ερωτήματα για το αν υπήρξε πραγματικά ή πού μπορεί να βρίσκεται.

Κινηματογράφος

από την μαθήτρια του ΣΤ3, Ηλιάνα Α.

  Ο κινηματογράφος ή αλλιώς σινεμά (από Κινηματογράφος -> Cinematograhp -> Cinema) αποτελεί σήμερα την αποκαλούμενη και έβδομη τέχνη, δίπλα στη γλυπτική, τη ζωγραφική, το χορό, την αρχιτεκτονική, τη μουσική και τη λογοτεχνία. Αρχικά εμφανίστηκε περισσότερο ως μια νέα τεχνική καταγραφής της κίνησης και οπτικοποίησής της, όπως δηλώνει και ο ίδιος ο όρος (κινηματογράφος = κινήματα + γραφή).

Θέατρο Μπολσόι: Το θέατρο - μύθος και όσα δεν γνωρίζετε

από την μαθήτρια του ΣΤ3, Χαρά Κ.

 Tο θέατρο Μπολσόι είναι το ιστορικότερο θέατρο της Μόσχας και σχεδιάστηκε από τον διάσημο αρχιτέκτονα Ιωσήφ Μποβέ με σκοπό την φιλοξενία παραστάσεων μπαλέτου και όπερας. Η ακαδημία των μπαλέτων Μπολσόι είναι μία από τις παλαιότερες του κόσμου με ηγετικό ρόλο στις εξελίξεις και τα θέματα που αφορούν τον χώρο. Ακόμα η φήμη και το επίπεδο των ίδιων των μπαλέτων είναι τόσο υψηλά που με το πέρασμα των χρόνων έχει δημιουργηθεί ένας θρύλος γύρο από το όνομά τους. Η ίδρυση της ακαδημίας πραγματοποιείται το 1776 από τους Πέτρο Ουρούσοφ και Μιχαήλ Μάντοξ και μέχρι να στεγαστεί μόνιμα το 1780 στο Θέατρο Πετρόφκα έδινε τις πρώτες παραστάσεις σε ιδιωτικούς χώρους. Το σημερινό κτίριο θα αντικαταστήσει το 1824 το θέατρο Πετρόφκα όταν το δεύτερο καταστράφηκε από την πυρκαγιά του 1805.

Ζωρζ Περέκ (1936 – 1982)

από την μαθήτρια του ΣΤ3, Ηλιάνα Α.

  Γάλλος λογοτέχνης, που κατά την διάρκεια του σύντομου βίου του παρέμεινε ένας μάλλον περιθωριακός συγγραφέας, στα όρια της εκκεντρικότητας, ενώ σήμερα, καθιερωμένος και πολυμεταφρασμένος, θεωρείται ως μείζων εκπρόσωπος της σύγχρονης γαλλικής αυτοβιογραφικής σχολής. Το πιο γνωστό και πολυμεταφρασμένο έργο του είναι το μυθιστόρημα «Ζωή, Οδηγίες Χρήσεως», που θεωρείται από πολλούς κριτικούς, ως χαρακτηριστικό δείγμα της μεταμοντέρνας λογοτεχνίας.

Εσκιμώοι

από την μαθήτρια του ΣΤ3, Χαρά Κ.

    Οι Εσκιμώοι είναι άνθρωποι χαμηλού ή μέσου αναστήματος, με ελαφρά κίτρινο δέρμα και χαρακτηριστικά σχιστά μάτια. Κατοικούν σε μερικές περιοχές της Γροιλανδίας, στον Καναδά, στην Αλάσκα ακόμη και στις Β.Α. περιοχές της Ασίας.  Κατάφεραν να επιζήσουν σε δύσκολες κλιματολογικές συνθήκες κυνηγώντας κυρίως φώκιες και φάλαινες, που τους εξασφάλιζαν τροφή και ένδυση. Η φώκια τους είναι χρήσιμη και για τα κόκαλά της πάνω στα οποία χαράζουν παραστάσεις κυνηγιού και τα εμπορεύονται. Τα ρούχα τους αποτελούνται κυρίως από δέρματα αρκούδας, φώκιας και αλεπούς.

Ελληνική παράδοση: Ήθη και έθιμα της Αποκριάς

από την μαθήτρια του ΣΤ3, Χαρά Κ.

  Απόκριες ονομάζονται οι τρεις εβδομάδες πριν από την Καθαρή Δευτέρα οπότε αρχίζει και η μεγάλη νηστεία της Σαρακοστής. Ονομάστηκαν έτσι επειδή, τη περίοδο αυτή, συνηθίζεται να μην τρώνε κρέας οι Χριστιανοί, δηλαδή «να απέχουν από κρέας». Ανάλογη με την ελληνική λέξη Αποκριά είναι και η λατινική λέξη καρναβάλι (Carneval, carnavale, από τις λέξεις<Carne=κρέας και Vale=περνάει).

    Το κύριο γνώρισμα των Αποκριών είναι οι μεταμφιέσεις τις οποίες συναντάμε σε ολόκληρη την Ελλάδα, καθώς και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το όνομα των μεταμφιεσμένων διαφέρει από τόπο σε τόπο: κουδουνάτοι, καμουζέλες, μούσκαροι αλλά το κοινότερο είναι μασκαράδες και καρνάβαλοι που προέρχεται από τις ιταλικές λέξεις maschera και carnevale.

  Στην Ελλάδα υπάρχει πληθώρα εθίμων που διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή. Ας γνωρίσουμε κάποια από αυτά.

Ιωάννης Καποδίστριας

από τον μαθητή του ΣΤ3, Μιχάλη Σ. 

Η Αυτού Εξοχότης Ιωάννης Καποδίστριας
O Ιωάννης Καποδίστριας, πίνακας τουΔιονύσιου Τσόκου
1ος Κυβερνήτης της Ελληνικής πολιτείας
Περίοδος 18 Ιανουαρίου 1828 – 9 Οκτωβρίου (27 Σεπτεμβρίου) 1831
Προκάτοχος	Ανδρέας Ζαΐμης (Αντικυβερνητική Επιτροπή)
Διάδοχος	Αυγουστίνος Καποδίστριας Θεόδωρος Κολοκοτρώνης Ιωάννης Κωλέττης
Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας
Περίοδος 1816 – 1822
Μονάρχης	Αλέξανδρος Α΄
Προκάτοχος	Νικολάι Ρουμυάντσεφ
Διάδοχος	Καρλ Νέσελροντ
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση	10 Φεβρουαρίου 1776 Κέρκυρα,Δημοκρατία της Βενετίας
Θάνατος	27 Σεπτεμβρίου 1831 (55 ετών)Ναύπλιο, Ελλάδα
Εθνικότητα	Ελληνική

  Ο Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας (ρωσικά: граф Иоанн Каподистрия, ιταλικά: Giovanni Capodistria, Κέρκυρα, 10 Φεβρουαρίου 1776 – Ναύπλιο 9 Οκτωβρίου ή 27 Σεπτεμβρίου, με το Ιουλιανό ημερολόγιο, 1831) ήταν Έλληνας διπλωμάτης και πολιτικός. Διετέλεσε υπουργός εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και αργότερα πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας κατά τη μεταβατική περίοδο και ενώ τελούσε υπό την προστασία των Μεγάλων Δυνάμεων.

Graffiti από κιμωλία στους δρόμους!

Από τη μαθήτρια του ΣΤ1, Πελαγία Τσ. 

 Ο street artist David Zinn γεμίζει τους δρόμους του Ann Arbor στο Μίσιγαν με πρωτότυπες ζωγραφιές από το 1987. Το βασικό υλικό που χρησιμοποιεί είναι η κιμωλία σε διάφορα χρώματα και με οδηγό την έμπνευσή του δημιουργεί έξυπνα σκίτσα. 

 Αυτά παραμένουν για λίγο χρόνο στην άσφαλτο ή στους τοίχους και στη συνέχεια η βροχή και ο αέρας αλλά και η κίνηση των περαστικών τα εξαφανίζει.Μέχρι να αρχίσει πάλι ο καλλιτέχνης να δημιουργεί καινούρια… 

Το μινωικό ανάκτορο της Κνωσού

Από τη μαθήτρια του ΣΤ1, Πελαγία Τσ. 

Διαβάστε παρακάτω για το μινωικό ανάκτορο της Κνωσού, που όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα μου αρέσει πάντα...

 Το μινωικό ανάκτορο είναι ο κύριος επισκέψιμος χώρος της Κνωσού (ή Κνωσσού), σημαντικής πόλης κατά την αρχαιότητα, με συνεχή ζωή από τα νεολιθικά χρόνια έως τον 5ο αι. Είναι χτισμένο στο λόφο της Κεφάλας, με εύκολη πρόσβαση στη θάλασσα αλλά και στο εσωτερικό της Κρήτης.

Μαντολίνο

από την μαθήτρια του ΣΤ3, Άννα Π

  Το Μαντολίνο είναι ένα έγχορδο νυκτό τέλος του 17ου αιώνα. Είναι η τελειοποίηση της Mandola ή Mantola ενός οργάνου που χρονολογείται από τον μεσαίωνα μιας και το όνομά του βεβαιώνεται με μαρτυρίες από το 1210. Είναι βέβαιο ότι πολύ λίγα από τα σημερινά όργανα μουσικής μπορούν να «καυχηθούν» για μια τόσο παλιά προέλευση.    Στην βόρεια Ιταλία τον 17ο αιώνα ξεκίνησε να φτιάχνεται μια μικρότερη mandola με λιγότερες χορδές. Το νέο αυτό όργανο ονομαζόταν «μαντολίνο» που στην πραγματικότητα σημαίνει «μικρή μαντόλα».

Σέρλοκ Χολμς, ο μυστηριώδης ντετέκτιβ

από τον μαθητή του ΣΤ3, Ιωάννη Κ.

  Ο Σέρλοκ Χoλμς είναι πασίγνωστος φανταστικός ντετέκτιβ-σύμβουλος, που μαζί με τον βοηθό του δρα. Τζον X. Γουάτσον έχουν εμπλακεί σε δεκάδες υποθέσεις μυστηρίου. Ζουν μαζί στο διαμέρισμα 221β στην Μπέικερ Στριτ, στο Λονδίνο. Χαρακτηριστικό του Χολμς είναι οι περίεργες μέθοδοι που χρησιμοποιεί, οι οποίες συχνά εντυπωσιάζουν τον αναγνώστη. Υπάρχουν 4 μυθιστορήματα και 56 αυτοτελή διηγήματα με ήρωες τον Σέρλοκ Χολμς και τον Τζον Γουάτσον. Δημιουργήθηκε από τον Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ.

Πεντοζάλης, ο επαναστατικός χορός της Κρήτης

από τον μαθητή του ΣΤ3, Ιωάννη Κ.

· Ονομάστηκε έτσι γιατί συμβολίζει το πέμπτο ζάλο (δηλαδή βήμα), όπως ειπώθηκε η θεωρούμενη πέμπτη κατά σειρά ελπίδα των Κρητικών για απελευθέρωση της Κρήτης από τους Τούρκους και όχι γιατί έχει πέντε βήματα, όπως λανθασμένα έχουν πει αρκετοί.

· Έχει δέκα βήματα, σε ανάμνηση της 10ης Οκτωβρίου του 1769, όπου και χορεύεται για πρώτη φορά στην Ανώπολη Σφακιών , οπότε λήφθηκε η απόφαση των Σφακιανών για την πραγματοποίηση της επανάστασης. Το χορό που εκτέλεσαν μόνο άνδρες πιασμένοι από τους ώμους, για να συμβολίζουν με αυτό την αλληλοστήριξη, την αλληλοεκτίμηση, την αμοιβαία εμπιστοσύνη και τη συνεργασία, ονόμασαν "το πεντοζάλι"

Πηνελόπη Δέλτα

από τον μαθητή του ΣΤ3, Μιχάλη Σ. 

  Η Πηνελόπη Δέλτα, (Αλεξάνδρεια Αιγύπτου, 1874 - Αθήνα, 2 Μαΐου 1941) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας, γνωστή κυρίως από τα ιστορικά της μυθιστορήματα για παιδιά, η σημαντικότερη ίσως γυναικεία φυσιογνωμία στις κρίσιμες για τον Ελληνισμό πρώτες δεκαετίες του 20ου αι. Τρίτο παιδί του Εμμανουήλ Μπενάκη και της Βιργινίας Χωρέμη. Είχε δύο μεγαλύτερα αδέλφια, την Αλεξάνδρα και τον Αντώνη, τον γνωστό «Τρελαντώνη» του ομώνυμου βιβλίου της. Μετά τη γέννηση της Πηνελόπης ακολούθησαν άλλα τρία παιδιά, ο Κωνσταντίνος (που πέθανε σε ηλικία 2 χρόνων), ο Αλέξανδρος και η Αργίνη.

Ο νυχτερινός ουρανός της Φινλανδίας μαγεύει!

Από τη μαθήτρια του ΣΤ1, Μυρσίνη Κ.

 Ο πανέμορφος καταγάλανος ουρανός της χώρας μας με οδήγησε στο νυχτερινό ουρανό της Φιλανδίας. Αν ενδιαφέρεστε διαβάστε τα παρακάτω. 

 Ο Joni Niemela είναι ένας νεαρός Φινλανδός ερασιτέχνης φωτογράφος που ανακάλυψε την ομορφιά της φύσης μέσα από το χόμπι του. Ταξιδεύοντας σε διάφορα σημεία της χώρας του αποτυπώνει στο φακό τοπία δείχνοντας ιδιαίτερη συμπάθεια στο νυχτερινό ουρανό. Τα διάφορα φαινόμενα που συμβαίνουν στο νυχτερινό ουρανό, τα αστέρια με τους περίεργους σχηματισμούς τον γοήτευσαν αμέσως και από το 2011 έως σήμερα έχει δημιουργήσει μια εξαιρετική συλλογή, δείγματα της οποίας παρουσιάζει στη συνέχεια…

Πώς χτίστηκε ο πύργος του Άιφελ...

Από τη μαθήτρια του ΣΤ1, Πελαγία Τσ.

 Αν είστε λάτρεις της ‘’πόλης του Φωτός’’ αυτό σας ενδιαφέρει.

 Είναι ένα από τα διασημότερα και αναγνωρίσιμα μνημεία παγκοσμίως. Το σύμβολο της Γαλλίας ολοκληρώθηκε το 1889 και μέχρι το 1930 ήταν το ψηλότερο κτήριο στον κόσμο. Έχει ύφος 300 μέτρα και ζυγίζει 10000 τόνους!

Μερικά χρήσιμα στοιχεία:

 300 εργάτες δουλέψανε για 2 χρόνια για να κατασκευαστεί ο πύργος.

 Χρειάστηκαν 15000 σιδερένια τμήματα και 2,5 πριτσίνια.

 Αποκλίνει το πολύ 12 εκατοστά στη διάρκεια ισχυρών ανέμων.

 Το ύψος του διαφοροποιείται έως και 15 εκατοστά ανάλογα με τη θερμοκρασία.

 Η βαφή του απαιτεί 40 τόνους χρώμα!

Αγάλματα που μοιάζουν σαν πραγματικοί άνθρωποι!

Από τη μαθήτρια του ΣΤ1, Πελαγία Τσ.

 Η Carol Feyerman είναι γλύπτρια που ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη. Ασχολείται κυρίως με την κατασκευή γλυπτών σε μεγάλη διάσταση αποτυπώνοντας πάνω στα υλικά της ανθρώπινα σώματα και πρόσωπα. Η ίδια επιλέγει ως βασική πρώτη ύλη τη ρητίνη που την διευκολύνει στη σμίλευση και όλες τις λεπτομέρειες τις ζωγραφίζει με λαδομπογιά. Δείτε τις παρακάτω φωτογραφείς είναι όντως αγάλματα;